Verdrietig en ontevreden, lang wachten géén pup.
Beste toekomstig baasje,
Voordat je overweegt om met Toverdoodles in zee te gaan voor een labradoodle pup wil ik je vragen om deze review ook mee te nemen in je achterhoofd, omdat wij helaas een hele andere ervaring hebben gehad met Silvy van Toverdoodles, die een stuk minder betoverend was.
In december 2024 kwamen wij in contact met Silvy omdat we enige tijd opzoek waren naar een gezonde en lieve labradoodle pup.
We hebben kennisgemaakt met haar en de honden en besloten om ons in te schrijven voor een nestje. Ze zou op dat moment misschien een hondje over hebben, welke achteraf toch gegeven was: prima dan zouden we wachten tot juni 2025. Bij haar gaven wij aan dat we begin 2025 veel thuis zouden zijn dus dat het fijn was als we vroeger dat jaar een puppy zouden kunnen opvoeden, maar gezien er geen pup over was was dat was niet mogelijk. Begrijpelijk, en we lieten haar weten dat we zouden wachten op een pup uit juni, ipv doorzoeken naar een andere fokker.
Mei 2025 beviel To van 9 pups. Wij waren door het dolle heen!! De pup kwam er aan! Silvy vroeg aan ons of we voorkeur hadden voor geslacht en voor de grootte van de hond. Wij gaven aan dat we op dat moment minder voorkeur hadden voor geslacht, we een grote (niet toxedo) pup het mooiste vinden en het liefst zouden kopen van haar.
Op dat moment sloeg het contact totaal om. Bij Silvy mag je geen voorkeur hebben voor kleur (!!), dit doe je bij auto’s, ondanks dat je 2750 euro betaalt voor een puppy waar je al maanden op wacht en waarvan meerendeel van de geboren pups uit dit nest niet toxedo was. Er werd uit het niets een vergelijking gemaakt met het krijgen van kinderen vanuit haar kant: Als je kinderen krijgt kan je namelijk ook de haarkleur niet kiezen (geslacht en grootte ook niet volgens mij, maar dat mag wel van Silvy..). Een scherpe opmerking gezien dat zeker niet iedereen gegund is.
Toen we aangaven dat we uit dit nest toch meer voorkeur hadden voor de reutjes (dit waren er 5 van de 9), was dit volgens haar enkel om de kleur. Wij gaven aan dat dit deels klopte, maar ook omdat reutjes over het algemeen groter worden en dat vooraf ook al een voorkeur had voor ons.
We hadden niks te kiezen, dan zouden we maar naar een andere fokker moeten gaan. Al staat in het contract: “De koper heeft uit het nest een hond uitgezocht en wenst deze van de verkoper te kopen, evenals de verkoper deze hond aan de verkoper wenst te verkopen.”
Het contact verliep elk contactmoment enorm stroef via de app (in het echt konden we normaal praten met Silvy en was er niks aan de hand) en wij hadden het gevoel niks te mogen/kunnen vragen of we kregen te horen dat we controle wilden hebben, er maar één pup welkom is (wij hebben nóóit een voorkeur doorgeven oid). Een hele bijzondere en pijnlijke ervaring want zo zijn wij totaal niét.
Toen we te horen kregen van Silvy dat ze twijfelde of wij een pup konden opvoeden die wild/onrustig/niet gewenst verdrag vertoont of wij daar wel mee om kunnen gaan, raakte ons dat ook diep. Pardon? Je kent ons niét en we hebben hiervoor al ervaring met het opvoeden van pups. Het zou ons alleen om het totaal plaatje (lees kleur) gaan kregen we terug.
We waren verdrietig en geraakt door de opmerkingen, maar besloten wederom trouw te blijven en af te wachten tot de pup zou komen. Inmiddels hadden we een ophaaldag en tijd afgesproken en zouden we nog twee weken moeten wachten. Totdat we een (voor ons) totaal onverwachts telefoontje kregen. Een boze en geëmotioneerde Silvy wilde de pup niet meer aan ons verkopen, en wij zagen een ‘adoptie proces’ van een half jaar door het putje glijden. Alle voorbereidingen waren gedaan voor de pup en wij konden echt niet meer wachten. Er was niet meer over te praten of een oplossing te zoeken, haar besluit stond vast. Wij hebben hierin geen enkele kans gekregen om haar te laten zien wie wij als persoon zijn en hoeveel affiniteit we hebben met honden.
Verdriet en boosheid wisselt zich af, waardoor we besloten hebben dit verhaal wél te delen omdat dit blijkbaar ook een manier is hoe Silvy met kopers van haar pups omgaat. Hoe onzeker je positie is en je eigenlijk tot het laatste moment nergens vanuit kan en moet gaan.
Wij vragen ons af of ze misschien ook een beter aanbod heeft gehad voor een teefje, of dat het te maken heeft met het teefjes tekort van het nestje dat vlak voor ons laatste telefoongesprek geboren was waardoor ze die van ons makkelijk door kon schuiven. Schijnbaar was de klik vanuit de fokker naar ons zodanig slecht dat ze in een periode van 6 maanden, twee weken voor ophaaldatum, stekker eruit trekt en ons verdrietig en met lege handen achterlaat. Hierbij geen enkel moment denkende aan wat het met ons als mens doet en hoe wij ons ‘kindje’ niet meer kunnen gaan ophalen.
In onze ogen is een voorkeur niks geks, voor haar wel. Keep that in mind, en welke keuze je maakt moet je natuurlijk zelf weten!
